Te Extraño

Maar ik mis je al zoveel dagen
Dat de woorden zich verwarren in mijn stem
De geluiden spreken niet meer van jouw liefde

Je kunt je de melancholie niet voorstellen
Die naar binnen sluipt als je er niet bent
En de stilte die me dwingt te herinneren

Zoveel jaren van leven,
Mijn hele leven naast jou,
Zoveel tijd, zoveel ruimte voor jou.
Hoe lang moet ik nog wachten,
Hoeveel blikken moet ik nog delen
Om je in een omhelzing te voelen
En je niet te zien verouderen.