Olas Y Arenas

Ik ben het zand, dat op het strand ligt uitgestrekt
Jaloers op ander zand dat dicht bij de zee ligt
Jij bent de immense golf die me bijna raakt als je komt,
Maar keer altijd weer terug naar achter.

En de keren dat je over het vochtige zand stroomt
Geloof ik deze keer raak je me echt
Als je zo dichtbij komt, maar dan
Verzamel je je weer en verdwijn je in de oneindigheid van de zee.

Ik ben het zand dat de golf nooit raakt
En dat op het strand uitgestrekt alleen in zijn verdriet leeft.
Jij bent de golf die zich in de mist wikkelt
En oplost in het schuim, steeds verder van me weg.