Ravnoteža

Ik zie waar ik ook ga, de stof stijgt op
Altijd is er een boodschapper die me voor is
Is het mijn muziek die de balans verstoort
Of is het het probleem dat dezelfde dromen ons verbinden

Mijn lied, duif van de vrede
Soms lijkt het alsof ik je aanraak
Alsof ik met jou in een wespennest kom

Als ik begin te zingen, oordeelt de partij
Laat ze maar oordelen, we zullen zingen, mensen

Wees niet bang voor hoorns of valse goden
Wat kunnen ons de sneeuw van vorig jaar schelen
Wees niet bang voor sporen, brullende leeuwen
Wat kan een zwarte wolk de berg schelen

Schiet maar, maat, je bent niet de laatste of de eerste
In de Slag bij Čavoglave, geboren in bloed
Het spijt me dat je niet weet hoeveel geluk het is
Als het vaderland door je aderen stroomt