Tjomnaja Noch

Het is een donkere nacht, alleen puli fluitend langs de treden
Alleen de wind zoemt in de draden, de zwakke sterren sterven weg
In de donkere nacht weet jij, mijn geliefde, dat ik niet slaap
Ik lig in een babybedje en jij huilt
hoe ik van de diepte van je zachte ogen hou

Hoe kan ik nu mijn lippen op hem drukken?
De donkere nacht verdeelt, geliefden, ons
en een alarmerende zwarte stap passeerde tussen ons
heel veel sterkte voor jou, mijn lieve vriend

Dit geloof in de kogels hield mij in de donkere nacht
Ik ben gelukkig, ik ben kalm op het sterfbed jongen
Ik weet, ik hou van je, dat ik niet blij met je ben
De dood is niet eng, hij treft mij niet in mijn stappen

stem en nu heb ik het nodig, het draait
Je huilt, ik kan niet slapen in de wieg van de baby
Ik weet, poëtisch, dat ik de niche niet leuk vind