Transparente

Als het water uit de bron
Is mijn hand transparant
Voor de ogen van mijn oma.

Tussen de aarde en het goddelijke
Wist mijn zwarte oma
Deze dingen van het lot.
De zee die ik zie
Vloeit uit de rivieren van verlangen
Van degene die geboren is om te zingen.

Een Zambéze als de Tejo
Zo bezongen dat ik jaloers ben
Op Lissabon, om daar te wonen.

Ik zie een gevlochten haar
En het warme gezang van fado
In een sjaal van krullen.

Als in een sprookje
Zijn de ritmes gitaren
En de palmbomen, zonnebloemen.

Mijn zwarte oma wist
De dingen van het lot te lezen
In de palm van elke blik.

Of het leven het wil of niet
Zei God tegen de heks
Dat ik geboren ben om te zingen.