Torre de Arena

Als een klaagzang van mijn ziel
Zijn mijn zuchten, o God, help me
Trouw getuigen van de agonies
Die mijn hart in vlammen doet branden

Er is in de nacht van mijn ellende
Geen sterretje dat komt verlichten
Dit pad van eeuwige bitterheid, zo treurig en donker, ik weet niet waar het heen gaat
Dit pad van eeuwige bitterheid, zo treurig en donker, ik weet niet waar het heen gaat

Zandtoren
Die mijn liefde heeft weten te vormen
Zandtoren
Waar ik mijn leven wilde opsluiten
Nacht zonder maan
Rivier zonder water, bloem zonder geur
Alles is leugen, alles is illusie, alles is delirium van mijn pijn

Als een bloem die de wind zijn blaadjes onttrekt
Vergaat mijn hart langzaam
En beetje bij beetje neemt mijn lijden
Al mijn liefde met zich mee

Als een stille en levenloze bron
Als het bootje dat zijn roer verliest
Als een bloem van de rozenstruik die is afgebroken
Is mijn arme illusie gekwetst