Todo Lo Que Amaste (part. Fernando Velázquez)

Een volle maan waarschuwde me
In hetzelfde moment dat je hart stopte
Alsof deze genetische draad
De magnetische verbinding in tweeën brak

Alsof ze ineens de wortel van mijn boom uitrukten
Kromp mijn hele lichaam, trilden mijn handen
Een kogel in mijn borst en ik bleef zonder stem
Ik bleef zonder stem

Waar is het, op welke vreemde plek
Mysterie, dimensie, jouw energie die verdwijnt?
Zeg me of het zich in de wind oplost
Zich verbergt in het bos, zich onderdompelt in de zee

Of dat je van dichtbij beschermt
Kracht stuurt, de weg aanwijst
Het gevaar waarschuwt met heen en weer reizen
Van de Eeuwigheid. Naar de Eeuwigheid