Amiga (part. Roberto Carlos)

Vriendin, vergeef me als ik me bemoei met je leven
Maar ik voel dat je vergeten bent
Om je te herinneren dat alles voorbij is
Vriendin, het doek viel aan het eind van het stuk
Je hebt de feiten van het leven niet geaccepteerd
Dat van deze zaak niets meer over is
Diegene om wie je wanhopig roept en zoekt
Die je in je bed zoekt
In werkelijkheid is hij je al lang vergeten
Vergeet het, herbouw je leven snel
Want de tijd gaat voorbij en op een dag ineens
Huilen we om de tijd die we verloren hebben

Vriend, ik dank je dat je met me lijdt
Maar ik probeer me los te maken, maar het lukt niet
Van alles wat die kerel voor mij was
Soms denk ik zo veel aan hem dat ik vergeet
Dat ik op een dag gek word
Door vast te houden aan een droom die voorbij is
Als ik mijn jeugd zomaar weggooi
In de zee van deze tranen, vergeef me
En ik vraag om je advies zonder te luisteren
Maar het is alles wat ik wil en nodig heb
De lucht die ik nodig heb en niet kan krijgen
Ik stik, als hij er niet is

Vriendin, als je wilt praten, reken op mij
Maar als je huilt, huil ik met je mee
Een vriend is voor dit soort dingen, ik ben hier
Vriendin, vriend