Foguete

Zoveel keren heb ik vuurwerk afgestoken
Dromend dat jij al zou komen
Ik zat hier in mijn hoek, stilletjes
Luisterend naar het lawaai dat de heimwee maakte

Zoals João Cabral de Melo Neto zegt
Een alleenstaande haan weeft geen ochtend
Ik voelde op mijn huid de hand van jouw genegenheid
Toen ik het gezang van de acauã hoorde

De bries kwam als zachte riet
Zoet, het stal een kus van me
Bloem van genegenheid
Zoveel herinneringen bracht deze tederheid
Een kus is waardevol om wat het bevat

Zoveel keren heb ik vuurwerk afgestoken
Dromend dat jij al zou komen
Ik zat hier in mijn hoek, stilletjes
Luisterend naar het lawaai dat de heimwee maakte

Ik haalde de kant uit de naftaline
Bedekte het bed, de tafel, maakte een gordijn
Ik veegde het huis met een fijne bezem
Zette een hangmat op op het balkon, versierd met een bonina

Jij kwam aan in de schemering van de dag
En ik heb nooit meer zoveel vreugde gevoeld
Als ik het had geweten, had ik vuurwerk afgestoken
Had ik een vuur aangestoken en de lucht vol ballonnen gemaakt

Onze liefde is zo mooi, zo oprecht
Als een feest van São João
Onze liefde is zo mooi, zo oprecht
Als een feest van São João