Da Cor Brasileira

Van wie ik praat vindt me recht
Hij trouwt met me, draait om en ligt met me
Hij flirt met me als het niet kan
En als ik wil, laat hij me aan de kant

Van wie ik praat, spreekt zachtjes
En doet alsof hij begrijpt wat hij niet hoorde
Hij aanbidt me en wil me alleen
Terwijl de leugenaar is wie erin geloofde

Die man die op straat voorbijloopt
Die ik op het feest tegenkom en me omdraait
Is degene die me alleen van hem wil
En tegelijkertijd wil dat ik een van velen ben

Van wie ik praat, hij is lelijk en mooi
Ouder en jong, mijn beste vriend
Hij is de man van de kleur van Brazilië
De gekte en onzin die bij me slaapt