Mariana, Mariana

Mariana, Mariana
Waar is je witte rok
Je jurk van takken
Waar is je verdrietige glimlach
Waar zijn je beige kousen
Je lak schoenen
Waar zijn je boze ogen
Die censureren wat ik niet deed

Mariana, Mariana
Mariana, antwoord me
Waar is je gebruinde lichaam
Dat mijn rust verstoort
Waar zijn je handen, je angst
Je geheimen, mijn schrik
Waar zijn die heldere nachten
Waarin ik me zo verstrikte

Mariana, Mariana
Mag ik je vlechten losmaken
Je charme, die ik bewaarde
Om mezelf te bedriegen
Ik neem afscheid op de reis
Maar ik ga niet zonder je te roepen
Mariana, Mariana
Mariana