Me Estoy Quedando Solo

Er zijn stukjes van wrok
die verborgen zijn
op paden vol brandnetels
waar we goede vrienden werden,
er waren afscheid zoals hamers
en in jouw lach klonken tambourijnen
die mijn plantjes deden verwelken,

met de traantjes die jij niet wilde
heb ik de liefde in heet water gezet
en nu is er niemand die me tegenhoudt,
en in de heldere nachten danst mijn figuur
op een podium van vuilnisbakken
tussen de lichten van de cafés,

het moet wel die slechte ster zijn
die trapt als ze me van ver ziet,
die mijn huid komt scheuren,
of misschien de litanie van klokken
die het dodenlijke geluid
als ik in de spiegel kijk,

maar ik heb nog steeds de kracht
om grenzen te stellen aan deze woelige zee
en aan deze afnemende maan,
om wonden te wassen met slechts een likje,
om dromen te doden zonder ook maar geluid te maken,
om je te verliezen met mijn woorden,

ik blijf alleen achter,
er zijn geen omhelzingen in jouw armen,
je neemt ze allemaal mee,
ik blijf alleen achter,
maar ik blijf schrapen,
van jouw liefde zijn er nog stukjes over,

ze zijn voor mij gemaakt, voor mij,
bedden van dorre aarde
die mijn gewoel bewaren,
die twijfels bewaren zoals piano's,
ze zijn voor jou gemaakt, voor jou,
de nevels die vervagen,
en vormen van een viool
die groter zijn dan mijn twijfels.