L'uomo volante

Als ik je had, zou je weten
Ik zou mijn leven begrijpen door in mezelf te ontdekken
Met de wijsheid van achteraf
Dat elke verkeerde keuze me naar jou leidde
Zo stel ik me al je glimlach voor
En zie ons oplichten...
In het stadion, in een bar, in een tedere gebaar
Dat ons nooit overkomt
Ik zou je een augustushemel willen geven
Die een kader vormt voor een ster die gaat
Een verborgen zon die van binnenuit opkomt
En de grens van jouw vrijheid tekent
Die lichte klank van een belangrijke naam
De vleugels van een vliegende man
Om je nooit te verbergen... achter mijn verwijten...
En als je hier was, zou ik ook de moed hebben
Om verliefd op haar te worden
Om met je te praten zoals ik al doe
Ook al luister je niet
Maar je zou mijn enige trots zijn
De zwaluw die weer bij zichzelf terugkomt...
Ik zou je een andere wereld willen geven
Die vrede heeft gesloten met zijn wreedheid
Die juiste spijt die voortkomt uit fouten maken
En de kracht van elke kwetsbaarheid bevestigt
De anarchistische drang van een zwervend hart
De vleugels van een vliegende man
Om hoger te komen... (en je madeliefje te zoeken)
In dit kleine leven
Waar jij het meest waarachtig bent... (elke verkeerde weg vermijdend)
Ik zou je de oneindigheid willen geven die geeft
Die tedere omhelzing van een dromende vader
Die, net als een vliegende man
Ook al kom je niet
Zal weten wie je bent in zijn hart
Dat hoop ik en dat wil ik.