Morenita

Jij was voor mij de mooiste liefde
Die ik ooit heb gekend
Want, je hart zo groot als de zon zelf
Die op een dag mijn bestaan deed stralen
Ik moest vertrekken
En nauwelijks kon ik verder met mijn pijn
Het was de liefde die me niet liet doorgaan
En ik beet op mijn lippen om niet te huilen

Morenita, ik hou zo veel van jou
In mijn hart ben je voor altijd gebleven
Tussen, mensen die komen en gaan
Voel ik je afwezigheid meer
Morenita, als ik verlang om bij je te zijn
Zonder jou in deze eenzaamheid, ga ik dood
Ik begrijp niet hoe het kon gebeuren
Dat het lot me uit jouw armen rukte