Siglo XX

Jouw afwezigheid was eenzaamheid
Alsof de zon van steen was, lief
Elegant en vol leven
En je weet
Met manchetknopen in de mouwen
Met perfecte huid zou de zon zijn, lief
Liggend om te vergeten
Het verleden om te dromen

Het waren mooie jaren om je te vergezellen
Ik nam je mee naar je oude straten
Jouw stem te horen
Hoe jij me verliet en ik jou verliet
Oh, als de zon er was, lief
Als hij er maar was, lief
Als hij er maar was

Ik ben vergeten te huilen
De ogen van steen en een droog hart
Van het zoveel missen
Dat weet je
Met een knoop in mijn keel
Onaanraakbaar en zacht zou de zon zijn, lief
Ik werd vergeten in mijn dromen
Ik besta niet meer

Vandaag is jouw oude dorp nu een stad
Duizend verhalen van jouw verleden
Zijn niet meer te horen

Hoe kan ik je om vergeving vragen als ik niet kan vergeven
Oh, als de zon er was, lief
Als hij er maar was, lief

Als hij er maar was