Eran Cien Ovejas

Er waren honderd schapen in de kudde
Er waren honderd schapen die de liefde beschermde
Maar op een middag, toen hij ze allemaal telde
Ontbrak er één, ontbrak er één en verdrietig, huilde hij

De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij op zoek naar haar
Hij vond haar jammerend, trillend van de kou
Hij zalfde haar wonden, nam haar in zijn armen en naar de stal, terug

Ditzelfde verhaal herhaalt zich weer
Er zijn nog steeds schapen die zwervend gaan
Die door de wereld trekken, zonder God en zonder geloof

De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij op zoek naar haar
Hij vond haar jammerend, trillend van de kou
Hij zalfde haar wonden, nam haar in zijn armen en naar de stal, terug

Terug