Hijo de Ramera
Manolo Galván
Zoon van de Hoer
Moeder, vandaag blijf ik liggen, ik wil niet naar school
Wat zeg je, mijn kind, waarom weiger je zo?
Gisteren noemde Pedro, de van de burgemeester, me zoon van de hoer
Moeder denkt na over herinneringen en schaamte
Ik wist dat het zou gebeuren, ik wist het, wat een ellende!
Zoon, ik moet je een verhaal vertellen dat een paar jaar geleden dichtbij gebeurde
In een dorp hiernaast woonde een prachtige jongedame
Die 15 jaar oud was en een frisse schoonheid had
Ze baadde in de rivier, in een hoek van de vijver
Op een dag kwamen er 3 jongens, om haar stiekem te zien
Ze trokken hun kleren uit, vol van onschuld
En met z'n drieën, met geweld, vernietigden ze in het meisje
Het kostbaarste wat ze had
En uit die wrede daad, vol horror en geweld
Ben jij, mijn kind, gekomen om mijn verdriet te verlichten
Ik leefde alleen voor jou, het was niet vrijwillig, het was met geweld
En als dat een hoer is, laat God het maar zien
Ga naar school, mijn kind, maar ga zonder schaamte
Met je hoofd hoog en trots op de stoep
Ja moeder, ik ga naar school en als Pedro het durft
Spuug ik hem in zijn gezicht
Moeder, heel erg bedankt dat je een geweldige moeder bent
