No Me Abandonaste

Langs de straat alleen aan het wandelen
op een reis waar ik
gevangen zat in
mijn eigen gedrag, zonder
dat iemand me hielp, de
oplossing zocht ik bij de
problemen die langzaam
mijn ziel en mijn geweten
verpestten.
Er was geen wetenschap
of filosofie
die me kon bevrijden van de decadentie
van de gevolgen van
het kiezen van het verkeerde pad
door mijn slechte beslissingen
werd mijn bestemming verknald.

Ik vertrouwde niemand meer
ook al sprak ik met iedereen.
Velen gaven me de rug,
ik voelde me een nobody.
's Nachts sliep ik niet,
ik had vaak nachtmerries en mijn huid
vroeg om kracht van pillen.
Het woord leven was synoniem
met verveling, vaak
dacht ik dat zelfmoord de uitweg was.
Mijn hart was koppig,
het werd hard als ijzer,
dag na dag verlangde ik dat
mijn begrafenis dichterbij kwam.

Je verliet me nooit,
je was altijd bij me,
wanneer ze me in de steek lieten,
fluisterde je in mijn oor dat je nog steeds van me hield.

Mijn problemen verborgen
achter een koude glimlach,
ik was een clown
met een neppe lach.
Voor iedereen was ik een normale jongen
die liep,
zonder te weten dat die jongen
door de depressie werd gedood.
Maar wie, wie kon ik
om hulp vragen,
als ik niemand vertrouwde?
Mijn enige vriendin was de twijfel.
Er bleef er maar één over,
waar ik al een tijd
niet naar zocht, degene die me
zei dat hij van me hield,
maar ik gaf er geen aandacht aan.
Degene die mijn geweten raakte
wanneer ik op het verkeerde pad was,
ik kreeg kippenvel
wanneer ik zijn aanwezigheid voelde,
degene die niet keek naar mijn uiterlijk
of zich liet leiden door verlangens.
Ook al wilde ik het niet,
zorgde hij ervoor dat mijn ogen huilden.

Je verliet me nooit,
je was altijd bij me,
wanneer ze me in de steek lieten,
fluisterde je in mijn oor dat je nog steeds van me hield.

Uiteindelijk vond ik de uitweg
naar een toekomst zo onzeker.
Vandaag zijn mijn ogen geopend
om te zien dat in het leven
mijn ziel niet meer verloren is
in dat vreselijke verleden.
De gemaakte fouten
lijken nu grappig.
Dankzij jou, krachtige,
want je hebt me nooit verlaten.
Bij elke stap die ik zette
was je bij me,
want toen ik verloren was,
ben je nooit van me weggegaan.
Want ik was altijd ontrouw aan je,
en toch hield je van me.
Hoe vaak heb je me vergeven?
Ik weet het niet, het waren er zoveel.
Van jouw vergeving, dag na dag,
wordt mijn ziel door jou gebroken.
Ik realiseerde me echt
hoe belangrijk ik voor je ben,
voor andere mannen zou ik achterblijven,
maar jij brengt me vooruit.
En elk moment van mijn leven
is mijn hart blij
dat je me zonder maat hield van liefde,
zoals niemand ooit heeft gedaan.
Je genas mijn wonden
en keek met genade.
Dankzij jou, omdat
je me nooit verliet.

''Heer, er zijn werkelijk geen
woorden om te uiten wat ik voel,
ik weet alleen dat jouw genade,
zo groot als de hemel,
me heeft bereikt en voor elke dag
zal ik dankbaar zijn voor jou.
Dank u, Heer, voor het zoveel van me houden,
omdat je me nooit verliet.''

Je verliet me nooit,
je was altijd bij me,
wanneer ze me in de steek lieten,
fluisterde je in mijn oor dat je nog steeds van me hield.