Dursun Zaman

Elke ochtend als de zon opkomt
Was er een ochtend die niet kwam
Haar handen uit mijn handen
Zijn de sterren die verloren gingen
Als ze lacht, straalt ze licht
Die ogen zijn vol met tranen
Het gehuil hoort niemand meer
Eén keer was er, één keer was er niet
Toen ze wegging, liet ze achter
Zijn alle kleuren zwart geworden
Maak je geen zorgen, begrijp het nu
Misschien heeft ze rust gevonden

De tijd moet staan, je zegt dat het moet
Het is geen spel om te leven
Ook al geloof je het niet, er is een einde, begrijp het
Tegen iedereen in

Je zegt dat ze je moet horen en terug moet komen
Het is geen spel om te leven
Er is geen oplossing, begrijp het,
Blijf maar weg van de wegen, tegen de jaren in