La Puerta Azul
Maná
De Blauwe Deur
Ze ontmoette hem op vijftien jaar,
Hij opende de blauwe deur, werd verliefd,
dromen in de lucht, diamanten uit de lucht vallen, die niet genoeg zijn om van te leven.
Steeds weer bleef hij in haar armen,
knielend aan haar voeten,
hij viel al, verleidt als een borst,
leidt naar de kwetsbaarheid, voelt dat hij gaat breken.
Een blauwe deur, die moet je nooit openen,
de nachtmerries zijn heel lang, een blauwe deur,
je moet er niet eens aan raken, denk dat het beter is om haar te laten.
Ze is mooier dan mooi,
en met een klap van bewustzijn valt haar masker,
vies, gek, ze wil hem doden! Er was drugs bij de blauwe deur.
Een blauwe deur, die moet je nooit openen,
de nachtmerries zijn heel lang, een blauwe deur,
je moet er niet eens aan raken, denk dat het beter is om haar te laten.
