Diecinueve

Met oostenwind maakte je een bed,
blies je erop om het te temperen.
en met het gefluister van je waterstem
zong je me slaapliedjes zonder woorden.
we sliepen zo dicht bij elkaar
dat we als siamezen ontwaakten.
we maten de tijd in hartslagen.
en op jouw vingers speelde ik mijn liedjes,
vingers van celestatoetsen.
en jouw polsslag trommelde in mijn slapen en polsen
als kleine pootjes van een duizendpoot.
en we deelden de lippen en de tanden en de hik,
en van het alfabet, de oneven.
en op jouw vingers speelde ik mijn liedjes,
vingers van celestatoetsen.