Sin Equipaje

De wind waait van die jaren,
ze hebben ons zoveel gegeven,
de echo van een lied klinkt
wat ik in elke hoek heb achtergelaten.

Ik heb al geproefd
van zoete en bittere dranken,
onze stappen worden lang,
als we een betere plek zoeken.

Met wat er nog is,
weet ik heel goed, zal het de moeite waard zijn,
vuur in de aderen
en vleugels in het hart.

Getatoeëerde nachten,
meer dan duizend gevechten al,
we hebben nog ochtenden om te winnen.
Licht van de ochtend,
ik heb zoveel achtergelaten,
ik heb nog kogels om te verspillen.

Met mijn schoenen van overal,
ben ik afgedaald om je te zoeken,
in deze trein naar nergens,
we hebben nog plekken te bereiken.

De regen valt goed
en het wordt al laat,
twee wilde zonder bagage,
zeggen de krekels bij jouw deur.

Er is een leven en dromen
die nog ademen
en een paar wonden,
ze zullen snel sluiten.

Getatoeëerde nachten,
meer dan duizend gevechten al,
we hebben nog ochtenden om te winnen.
Ik bewaar die gekte,
waar geen genezing meer voor is,
laten we de twijfels verbranden in jouw zolder.

We hebben nog ochtenden om te winnen,
laten we de twijfels verbranden in jouw zolder.

Zonder bagage.