Dejavu

Temidden van de tijd, toen ik gaten in het beton zag, en overal probeerde weg te rennen, kan ik niet ontsnappen, maar op deze kleine planeet waar angst en haat zich opstapelen
Negatief gelach: "De mensen zijn al in onze handen."

Zelfs jij, zelfs jij, bent je hart zo kwijtgeraakt dat ik het niet meer begrijp

Zelfs mijn spiegelbeeld doet me lachen. Ik zag ons beiden ergens in de scheuren van het beton. Liefde is ook een obsessie. Mensen haten eenzaamheid. Ze liggen op een klein sterretje
Negatief gelach: "De mensen zijn al in onze handen."

Zelfs jij, zelfs jij, bent je hart vergeten

Het drama van toekomst, verleden en heden is altijd een déjà vu
Jij, die onkwetsbaar bent, blijft maar herhalen

Zelfs jij, zelfs jij, bent je hart kwijtgeraakt, tot het punt waarop ik je niet meer begrijp, zelfs jij, bent je hart kwijtgeraakt, tot het punt waarop ik je niet meer begrijp, zelfs jij, bent je hart verloren

Dood, leven, realiteit. Het drama van mensen is altijd een déjà vu
Jij, die niet gekwetst kunt worden, herhaalt

Het leven, de dood, de momenten, de drama's van mensen, alles voelt altijd als déjà vu
Ik kan mezelf geen pijn laten doen, maar ik blijf dit herhalen