Romance da Tafona

(Maria, bloem van de zwarte
Pacácio, de zwarte in de bloem
Ze hebben maanden ontkend
Voor een nacht van liefde)

In de verlaten tafona die verrotte rondom

Pacácio maakte het bed en wachtte rokend
Van het schapenvacht maakte hij een matras, van het touw, een kussen
Van de huid maakte hij een laken, maakte een stookplaats van het vuur

De middag stierf met regen
Meer motregen dan stortbui
Maria verscheen in de schaduw
Vol van een speelse angst

[De zwarte brandde van liefde
Net als de zwarte in de wacht
Ze staken de liefde aan
De tafona, voorheen een ruïne]

De nacht spuugde een bliksemstraal die door het gaas schoot
Die het weefsel en het podium verbrandde op het moment van deze verloving
En de sterke arm van de zwarte, tussen ruw en delicaat

Beschermde de zwarte Maria tegen de schrik van dit bevel