Naufrago de Amor

Dat ik een zwerver ben, zeiden ze zodat je me zou laten gaan
Hij kan je niets bieden, hij heeft niets, hij heeft niets
Je luisterde naar die woorden, hun doornen waren sterker
Ik begreep je stilte, ik wist dat je van me hield, ah, ah…

En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Vragend om een reddingsboei die me komt halen
Naar een man die sterft zonder reden
Die enige schat was zijn hart
Die enige zonde was liefde geven
Ik had nooit geluk, alleen mijn nobelheid
Ik had nooit het geluk om rijkdom te hebben
Alleen mijn deugden die me sterk maakten
Altijd die grote genegenheid voor de mensen
En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Ik kon doorgaan…

Het leven draait en heeft veranderingen die je nooit verwacht
In een ander scenario heb ik je gevonden, nu is het script heel anders, heel anders
En je probeert je blik te heffen, nu spreek je me recht aan
Insinuërend dat je je vergist hebt, ik wil je niet horen, ga weg, eh, eh…

En zeg tegen wie, ik raad je aan om dankjewel te zeggen omdat je onderbrak
Het geluk van deze zwerver die in de liefde geloofde
Ze konden zich nooit voorstellen hoeveel ik je vereerde
Zij kunnen zich niet voorstellen hoeveel ik van je hield
En zeg tegen hen dat er in mijn hoofd geen wrok bestaat
Dat ik dankzij het lot een liefde vond
Die mijn geluk veranderde zonder voorwaarden
Ik had nooit geluk, alleen mijn nobelheid
Ik had nooit het geluk om rijkdom te hebben
Alleen mijn deugden die me sterk maakten
Altijd die grote genegenheid voor mijn mensen
En jij was het, die me zonder te geven om me in de zee gooide
En je vroeg nooit of ik kon zwemmen
En alleen zwemmend kon ik doorgaan
Vragend om een reddingsboei die me komt halen
Naar een man die sterft zonder reden
Die enige schat was zijn hart…