Se Supone (Abrazar La Vida)

Ik kom vanavond bij je langs
Ik ken de weg naar je huis uit mijn hoofd
Waar ik ooit gelukkig was
En nu ben ik een bezoeker meer

Je ontvangt me kil
Alles is zoals het was, maar je kamer is op slot
Voor het geval de herinneringen aanvallen
En we weer gaan denken aan toen

Het is de veronderstelling dat ik niets voor je voel
Dat het verleden me niet meer raakt
Het is de veronderstelling dat het heel makkelijk is te zeggen dat het goed met me gaat
Ook al sterf ik van binnen
Het is de veronderstelling dat het beter was om uit elkaar te gaan
Dat het leven verder moet gaan
Het is de veronderstelling dat het me niet meer uitmaakt wie je zal kussen
Dat is mijn verdriet omdat ik dacht dat ik je kon vergeten

Nu je niet meer van mij bent
Zie je er veel mooier uit
Zo zeker van jezelf
Een onbereikbare bloem
Die ik niet kan plukken
Ik moet wel veel gefaald hebben
Als je bij mij zo verdrietig was
Vandaag straal je van blijdschap
Maar er is nog steeds geen reden
Om terug te gaan
Het is de veronderstelling dat ik niets voor je voel
Dat het verleden me niet meer raakt
Het is de veronderstelling dat het heel makkelijk is te zeggen dat het goed met me gaat
Ook al sterf ik van binnen
Het is de veronderstelling dat het beter was om uit elkaar te gaan
Dat het leven verder moet gaan
Het is de veronderstelling dat het me niet meer uitmaakt wie je zal kussen
Dat is mijn verdriet omdat ik dacht dat ik je kon vergeten

Ik neem afscheid bij de deur
En slik de woorden in één zucht door, ohh
Jij hebt al een andere liefde
Ik keer terug naar mijn pijn
Ik heb niets meer

Het is de veronderstelling dat ik niets voor je voel
Dat het verleden me niet meer raakt
Het is de veronderstelling dat het heel makkelijk is te zeggen dat het goed met me gaat
Ook al sterf ik van binnen
Het is de veronderstelling dat het beter was om uit elkaar te gaan
Dat het leven verder moet gaan
Het is de veronderstelling dat het me niet meer uitmaakt wie je zal kussen
Dat is mijn verdriet omdat ik dacht dat ik je kon vergeten