Por Quién Doblan Las Campanas

Wanneer het geluid van de klokken klinkt
Weet niemand voor wie ze luiden
Iedereen vraagt, wie is er vanochtend gestorven?
Geen van allen weet waarom er dagelijks zoveel sterven

Bij het verlaten van de kerk het levenloze lichaam
Ziet men de treurige pijn van het vertrek
Men hoort het orgel het miserere spelen
Als een laatste afscheid van de dood

De mensen rennen en komen haastig dichterbij
Om te zien wie de lijkwade binnen draagt
Dan hoort men de schreeuw van afschuw
Wat een tragedie!, het is onze vriend, wanneer is hij gestorven?

Zeeën van tranen stromen overvloedig
Treurige pijn overspoelt die stoet
Met het huilen worden de rouwbanden doorweekt
Van degene die op weg is naar het eeuwige

De menigte verzamelt zich op de begraafplaats
Om de laatste groet aan de vertrekkende te brengen
En die laatste groet vermengt zich met het huilen
Dat het hart verscheurt van de meest onbekende

Wanneer het levenloze lichaam daar op de steen ligt
Voor de ongelukkige zullen er geen bloemen of gebeden meer zijn
Er zullen alleen maar verlepte rozen zijn
En een kruis tussen vergeten onkruid
En een kruis tussen vergeten onkruid