Escrito En Lisboa

Ik liet het licht aan en een boeket rozen naast de deur
Waar je de sleutels verstopte, ik heb de deur niet dichtgedaan voor als je wilt binnenkomen
Ik heb op de bank geslapen, wachtend tot je me weer wakker maakt
Het is zo moeilijk om je te vergeten, ik weet niet waarom jij dat niet hebt

Ik begrijp niet waarom je bent weggegaan als je me beloofde dat je zou blijven
En nu voelt de stad zo koud aan, zo koud

Zeg me of ik degene ben die zich vergist van het zo missen van jou
Ik schrijf de liedjes op ansichtkaarten van herinneringen uit Lissabon
Elke nacht vraag ik de Maan naar jou
Ik wil weten waarom je bent weggegaan, je loog, je zwoer hier te blijven

Alleen al bij de gedachte raak ik al verdwaald
Ik heb littekens op mijn handen van alleen maar jou te schrijven
Als het zo moeilijk voor je is om van me te houden, waarom beloofde je het dan te proberen?
Terwijl ik blijf vragen aan de Maan of jij terugkomt voor mij

En zeg me of ik degene ben die zich vergist van het zo missen van jou
Ik schrijf de liedjes op ansichtkaarten van herinneringen uit Lissabon
Elke nacht vraag ik de Maan naar jou
Ik wil weten waarom je bent weggegaan, je loog, je zwoer hier te blijven

Ik begrijp niet waarom je bent weggegaan als je me beloofde dat je zou blijven
En nu voelt de stad zo koud aan, zo koud

En zeg me of ik degene ben die zich vergist van het zo missen van jou
Ik schrijf de liedjes op ansichtkaarten van herinneringen uit Lissabon
Elke nacht vraag ik de Maan naar jou
Ik wil weten waarom je bent weggegaan, je loog, je zwoer hier te blijven