Encadenados

Misschien is het beter dat je niet terugkomt
Misschien is het beter dat je me vergeet
Terugkomen is beginnen ons te kwellen
Om van elkaar te houden om te haten
Zonder begin of einde

We hebben elkaar zoveel pijn gedaan
Dat liefde tussen ons een marteling is
De teleurstelling wilde nooit komen
Geen vergeten, geen delirium
We blijven altijd hetzelfde

Liefde zoals de onze is een straf
Die je tot de dood in je ziel meedraagt
Mijn geluk hangt af van jouw geluk
En jij hebt me veel meer nodig

Daarom zal er nooit een afscheid zijn
En zal er geen vrede zijn om ons te troosten
En de gang van de pijn zal ons vinden
Op onze knieën in het leven, tegenover elkaar
En verder niets