Belice

Nee, je zult niet vermijden,
Dat ik zo snel mogelijk wil gaan,
Als elke keer, dat ik me wil verstoppen,
Jij me in een reus verandert.
Je hebt me meegenomen door stromingen van water
Die naar jouw netten gaan.
En jouw ogen zijn twee prisma's die duisternis teruggeven.
Probeer je niet te verdedigen.
Ik zeg je dat je me niet overtuigt.
Ik wil verdampen, tussen de mensen.

Nee, je gaat het ontkennen.
Sommige fundamenten houden het niet vol.
En een duim kan verstikken.
En wie vroeg opstaat... bestaat niet.
Je kunt het nu vragen,
Vraag maar rond, of aan de jouwe.
Als een druppel de emmer doet overlopen,
Is het andere keren al de zee.
En het is de zee deze keer, begrijp je?
Zie je niet dat je me niet overtuigt?
Ik wil verdampen, tussen de mensen.

Op een dag zal ik gaan, echt gaan.
Ik weet niet of je me helemaal ziet,
In staat om te veranderen, naam en leeftijd, en als je me vindt, zeg ik:
"Over wie heb je het?"
Nee, nee, nee, dat zal ik nooit doen.
Ik mis de moed, of levenskracht.
Wat heb ik eraan om deze immense stad te verlaten,
Als degene van wie ik wil ontsnappen, binnenin mij blijft, en dat ben jij?
Dat ben jij. Als ik kan ontsnappen, is het met mijn geest.