Campanas En La Noche

Een man voor een raam
Met een blik zo helder
Kijkt naar het landschap en het is
Niet zijn binnenste, het is de Maan
Verre schaduwen van het bos
Het is iets vreemds in de sterren
Geluiden die angst oproepen
En ook melancholie van het wachten
Van het wachten

Van het wachten tot zij terugkomt en zegt
Hier ben ik, mijn liefde, de vergetenheid bestaat niet
Hier ben ik, mijn liefde, terug, ik ben gekomen
Kun je het geloven? De vergetenheid bestaat niet, mijn liefde
Bestaat niet

Zijn geest, onrustig, vol verhalen
Zijn lichaam is slechts herinnering
Het is datgene dat je moet voelen
Met eindeloze geduld
Door de straten van vreemden
Van mannen die hem eindelijk pijn doen
Klokken in de nacht
Geluiden van melancholie die wachten
Die wachten

Die wachten tot zij terugkomt en zegt
Hier ben ik, mijn liefde, de vergetenheid bestaat niet
Hier ben ik, mijn liefde, terug, ik heb overwonnen
Kun je het geloven? De vergetenheid bestaat niet, mijn liefde
Bestaat niet

Enorme delirium, literaire fictie
Geheimen die gebed waren
Vervloekte spiegel die eindelijk
Zijn hele leven verdubbelde
Door de straten van vreemden
Van mannen die hem eindelijk pijn doen
Klokken in de nacht
Geluiden van melancholie die wachten
Die wachten

Die wachten tot zij terugkomt en zegt
Hier ben ik, mijn liefde, de vergetenheid bestaat niet
Hier ben ik, mijn liefde, terug, ik heb overwonnen
Kun je het geloven? De vergetenheid bestaat niet, mijn liefde
Bestaat niet