La Prisión de Folsom

Toen ik een kind was zei mijn moeder tegen mij
Zoon, speel niet met wapens en ze gaf me haar zegen

De trein komt eraan, ik kan hem al horen
Ik weet niet hoe lang al, heb de zon zien schijnen
Want ik blijf gevangen, kijk naar het leven dat voorbijgaat in de gevangenis
De jaren verstrijken, de trein gaat verder naar San Anto'

Toen ik een jochie was zei mijn moeder tegen mij
Die wapens, mijn zoon, wil ik niet voor jou
Maar ik schoot een man in Reno om hem te zien sterven en
Het geluid van de schot in mijn hoofd is nog steeds hier

Vandaag denk ik aan die mensen in die wagon
Hun geld uitgeven aan luxe en plezier
Dat is wat me kwelt, weten dat ze hun weg vervolgen terwijl ik
Blijf in de gevangenis van Folsom zonder zelfs de zon te zien

Hier eindig ik met grote teleurstelling
Ik weet dat er geen plek voor mij is in die wagon
Want ik heb al geaccepteerd dat ik nooit uit deze gevangenis ga en
Die treurige fluittoon zal ik nooit vergeten, nooit vergeten