Rock Yugular

Meisje... geef me je leven
Geef me en je krijgt mijn genade
Geef me de dorst van je geharnaste ogen
En geef me ook je brutaliteit.

Zelden heeft dit leven zin, liefde
En zo zie je dat zelfs mijn schaduw straalt
In deze stad.

Ze vallen, vallen eindelijk, de maskers
Ze vallen en ontdoen je
Terwijl enkele spoken, trouwe vrienden
Lachen om jou en stelen je geloof.

Je kopieert je wond op een rode zakdoek
En je weet al dat als je doet alsof, ze je gaan slachten.

Gelach in de werkplaats van de duivel
Vallen voor je dromen
Je gaat geen slaaf zijn van het paradijs
Je gaat dansen op een rock jugulaire.

Je ziet jezelf in de kleine spiegel van de wereld van vandaag
En je wilt niet dat de vijl van de tijd weer bijt.

Geef me... geef me je leven
Geef me en je krijgt mijn genade
Geef me de dorst van je geharnaste ogen
En geef me ook je brutaliteit.