Media caña

Middelmatige roes op de matras
Harde schopper en een gebroken hart
Jij bent verslaving, geen doelpuntenmaker meer
Voelen hoe de wind waait

Vers gras, de dageraad
Ik moet weer vliegen, nog een keer
En de afstand heeft je beter gemaakt
De zon komt op en de nacht is slapeloos

En je hoort de kinderen voor school

Een foto zonder kleur
Gooi me niet weg, alsjeblieft
Ik ben het laatste dat van mij over is
In de vierde dimensie
Die van de diepste liefde

Ik dank je voor het zo voor me zorgen
De tijd bewaren in oude dozen
Van inkt en rook, onhandige kluwen
Je geeft het leven terug in druppels

Ga door, ga door, hengst
Want het gaat niet slecht
Dit moet wel gelukkig zijn
Een glas en een dolk, niets meer fundamenteels

Dan doorgaan, doorgaan met liefde geven
Maar in jouw huis branden geen lichten
Als je terugkomt is de pan leeg
Alle dromen dragen wonden