Sillas Y Mesas Vacías

Er zijn geen woorden die beschrijven
Wat ik voel van binnen
Deze stoelen zijn vandaag leeg
Zijn het beeld van de pijn

Deze plek was de wieg
Van de nobele opstand
Toen we spraken over een morgen
Die nooit is aangebroken

Die tafel in de hoek
Was een wereld die nog moest komen
Een rozenkrans van liedjes
Die hoor ik nog steeds
De mooie hymnes van moed
Stierf met een schreeuw
Verdween bij het opkomen van de zon

Ik kon jullie niet vergezellen
Vergeef me, alsjeblieft
Er zijn geen woorden die beschrijven
Wat ik voel van binnen

Ik lijk hun schaduw te zien
Hun teken op de muur
Deze stoelen zijn vandaag leeg
Waren ooit van hen

Ik weet niet of jullie dood
Enige waarde heeft gehad
Deze stoelen zijn vandaag leeg
Mijn verdriet en mijn pijn