Zamba del Pañuelo

Als je naar de lange wegen kijkt
Waarlangs mijn treurige voetsporen zijn gegaan
Zul je zien dat ze de bloemen bevlekt
Met levend bloed van mijn lijden

Als je mijn zoete gitaar hoort
Zal je in haar dromen over mij
Je schaduw zal een sjaaltje zijn
Over de zamba die al vertrekt

Als je, als je loopt, meisje
Op een dag mijn ogen je zien passeren
Zal de tranen die ik huil
In de paden tot bloei komen

Mijn stem en de jouwe, verloren
Vergaan in de vergetelheid van gisteren
Mijn verdriet, als een sjaaltje
Huilt in de zamba zijn avond

Mijn verdriet en jouw trage herinnering
Omdat je me niet wilt, willen ze al
Mijn verdriet geeft zijn verdriet
En jouw herinnering zijn eenzaamheid