Paquito

Niet ver van Buenos Aires
In een bescheiden huis
Zijn er zielen die huilen
Omdat Paquito de jongste
Die vreselijke ziekte kreeg
Jezus... Hoe komen we hieruit?
Was het niet alleen iets voor mietjes en junkies?
... Roept zijn vader
En vraagt zich af waar ze zijn tekortgeschoten
Die avond sprak niemand tijdens het diner
Paco is in een slechte bui die veroordeelt
Omdat de een zo goed is
En de ander zo slecht

Arm Paquito!
Jouw ergste straf is de mensen
Het is niet jouw ziekte
Arm Paquito!
Ze hebben je gekruisigd...

Overdag bijt hij op zijn tanden
' s Nachts huilt hij alleen in zijn kamer
Wonderen van de wetenschap moeten weer stralen.

En ik begrijp niet hoe ze zeggen dat alles goed gaat,
terwijl we de wegen van Babylon bewandelen,
Ik ga nadenken over alles wat me kan verheffen
Rebellende geest, laat me niet in de steek,
Dat God de armen en de zieken zegene
Het is tijd om te verliezen,
Dat de nederlaag je geen pijn doet...