El Necio

Om geen icoon in stukken te maken
Om me te redden tussen unieke en oneven
Om me een plek te geven in zijn Parnassus
Om me een hoekje te geven op zijn altaren

Ze komen me uitnodigen om me te bekeren
Ze komen me uitnodigen om niet te verliezen
Ze komen me uitnodigen om me niet te definiëren
Ze komen me uitnodigen voor zoveel onzin

Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven God, wat zal er goddelijk zijn
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde

Ze zeggen dat ze me over rotsen zullen slepen
Wanneer de revolutie ten onder gaat
Dat ze mijn handen en mond zullen verpletteren
Dat ze mijn ogen en klokkenspel zullen uitrukken

Zou het kunnen dat de koppigheid met mij geboren is
De koppigheid van wat nu dom blijkt
De koppigheid om de vijand te aanvaarden
De koppigheid om te leven zonder prijs

Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven God, wat zal er goddelijk zijn
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde