Paloma Negra
Lola Beltrán
Zwarte Duif
Ik ben moe van het huilen en de zon komt niet op
Ik weet niet of ik je moet vervloeken of voor je moet bidden
Ik ben bang om je te zoeken en je te vinden
Waar mijn vrienden me verzekeren dat je weggaat
Er zijn momenten dat ik liever gewoon wil opgeven
Om de spijkers van mijn lijden uit te trekken
Maar mijn ogen sterven zonder jouw ogen te zien
En mijn liefde wacht weer op je met de dageraad
Je hebt de feesten al op jouw manier aangepakt
Zwarte duif, zwarte duif, waar, waar ben je?
Speel niet meer met mijn eer als feestbeest
Als jouw aanrakingen van mij moeten zijn en van niemand anders
En hoewel ik je gek liefheb, kom alstublieft niet terug
Zwarte duif, je bent het hek van mijn lijden
Ik wil vrij zijn, mijn leven leven met wie me wil
God, geef me kracht, want ik sterf om je te zoeken
Je hebt de feesten al op jouw manier aangepakt
