Maremar

Maremar, geef ons een teken
bij het altaar van mijn landschap.
Maremar, dat de oude goden
vandaag ver van huis zijn.
Een donder voor het gemis,
een haven voor de wond,
en voor de liefde, de baai.

Maremar, geef ons wind
voor morgen en een witte zeil,
Maremar, en als het kan
geen orkaan, geen te grote rust.
Want de tijd is kort en gaat snel
als een vreemde dans
van stappen zonder sporen.

Kijk hoe de lucht komt
die je uitnodigt voor zijn dans.
Draai en ga omhoog,
witte wolk van hoop.
Neem het en raak bedwelmd
door zijn geur
zoals alleen een minnaar dat doet.
Kijk hoe de lucht komt
die je uitnodigt voor zijn dans.

Maremar, geef ons vrede,
maar met de kracht van de olijfboom.
Die nooit zijn groen-blauwe takken
in de handen legt van degene die haar wil onderwerpen.
Laten we de boot vullen met sterren,
maar dat een zwaar gewicht
onze netten niet verstoort.

Kijk hoe de lucht komt
die je uitnodigt voor zijn dans.
Draai en ga omhoog,
witte wolk van hoop.
Neem het en raak bedwelmd
door zijn geur
zoals alleen een minnaar dat doet.
Kijk hoe de lucht komt
die je uitnodigt voor zijn dans.

Maremar...