Laura

En vandaag kan ik je een lied maken
Herinner ik me toen je aankwam
Met het mysterie van de eenvoudigen
De onrustige ogen, het trotse lichaam
En met de lach van je vingers
Vulde je mijn akkoorden
Met elke noot van je naam, Laura

Het is zo moeilijk om te herinneren
Hoeveel podia ons hebben gehoord
Onze angst voor vandaag
Onze vreugde voor morgen
Misschien tussen je vrienden
Of in de treurige ballingschap of verderop in de zee
Is je adem nooit tekortgeschoten, Laura

En als het toeval je ver weg brengt
Mogen de goden je pad bewaken
Mogen de vogels je vergezellen
Mogen de sterren je strelen
En in een hoek van deze stem
Zolang ik het kan laten horen
Zal altijd jouw geluid verborgen zijn, Laura