L'estaca

Opa Siset sprak met mij
Vroeg in de ochtend bij de deur
Terwijl we op de zon wachtten
En de wagens voorbij zagen rijden

Siset, zie je de paal niet
Waar we allemaal aan vastzitten?
Als we ons er niet van kunnen bevrijden
Zullen we nooit kunnen lopen!

Als we allemaal trekken, valt hij om
En dat kan niet lang meer duren
Zeker dat hij valt
Valt, valt
Hij moet wel rot zijn inmiddels

Als ik hier hard trek
En jij trekt daar hard
Zeker dat hij valt
Valt, valt
En dan kunnen we ons bevrijden

Maar Siset, het is al zo lang
Mijn handen raken verwond
En als de kracht me verlaat
Is hij breder en groter

Ik weet heel goed dat hij rot is
Maar Siset, hij weegt zo zwaar
Dat ik soms de kracht vergeet
Zeg me nog eens jouw lied!

Als we allemaal trekken, valt hij om
En dat kan niet lang meer duren
Zeker dat hij valt
Valt, valt
Hij moet wel rot zijn inmiddels

Als ik hier hard trek
En jij trekt daar hard
Zeker dat hij valt
Valt, valt
En dan kunnen we ons bevrijden

Ra-ra-ra-ra
Ra-rai, ra-ra
Ra-ra-ra-ra
Ra-rai, ra-ra
Ra-ra-ra, ra-ra
Ra-ra-ra-ra