Fata Morgana

Oh, ik zie alles door rood zand en woestijn

Ik heb dorst, ik heb dorst naar jou die hier niet bent
Vallende ster uit mijn ogen,
Die over mijn woestijn vliegt

Ik heb dorst, de wolken vallen in me,
Cirkel die zijn centrum verloren heeft,
Omdat het elk gevoel kwijt is
Oh, rood zand en woestijn

Lange luchttrap die omhoog stijgt uit de woestijn
Er is geen grens tussen het oog binnenin en het oog buiten
Morgana

Langzame processie bij zonsopgang in de woestijn
Fata Morgana heeft al elk profiel veranderd
Ik wacht met praten voordat de illusie beweegt
Dan ontdek ik de grens die van het oneindige in mij vliegt
Morgana

Ik heb dorst betekent dat ik leef
Wat maakt het uit of de laatste of de eerste
Het hart wil weer kloppen, weer, weer

Oh, rood zand en woestijn
Ik voel het in mijn ogen, diep in mijn ogen,
Opstijgend uit de zee, langs het hart