El Pianista

Dit is het verhaal van een zaterdag
Wat maakt het uit welke maand
En van een man die aan de piano zit
Wat maakt het uit welk oud café

Hij pakt het glas en zijn handen trillen
Stinkend tussen rook en zweet
En hij grijpt zijn plank van een schipbreukeling
Terug naar zijn eeuwige lied

Oh, lararararara, oh, lararararara ah-ah-ah

Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing

Elke keer geeft de spiegel aan de muur
Hem een jonger gezicht terug
Zijn ogen gaan stralen en zijn kindertijd
Komt weer bij hem spelen

Maar er zijn altijd dronken mensen
Met kwijl die hem herinnert wie hij was
De jongste meester aan de piano
Verslagen door een vrouw

Oh, lararalarara, lararalarara

Zij wilde nooit wortels schieten
Die haar vleugels konden snijden
En in de kooi verdween het leven
En ze wilde haar krachten testen

Ze laat hem niet van slechte wegen
Ook al wenst ze hem nooit kwaad
Maar af en toe slaat ze woedend op de piano
En er zijn er die hem hebben zien huilen

Oh lararalarara

Speel nog een keer
Oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing

De microfoon ruikt naar bier
En de hitte was te voelen
Donkere eenzamen zoeken een partner
Haastig weer een zaterdag

Er is een man die zich vasthoudt aan de piano
De emotie doordrenkt van alcohol
En een stem die zegt: Je lijkt moe
En de zon is nog niet opgekomen

Larararalararara

Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing