En Mi Soledad

In deze uren van eindeloze verdriet
Wanneer jouw afwezigheid zwaarder weegt in mijn leven
Zoveel herinneringen
Vullen mijn slaperige ziel

Die kussen die mijn lippen verbrandden
Die woorden die je trillerig zei
Waar zijn ze gebleven?
Vertel het me, mijn lief

Ik ben al moe van wachten
En van huilen
En ik kan het niet meer verdragen
Mijn eenzaamheid

En toch blijf ik van je houden
En door jou kan ik wel gek worden
En beetje bij beetje
Vergeet ik te leven

Ik ben al moe van wachten
En van huilen
En ik kan het niet meer verdragen
Mijn eenzaamheid

En toch blijf ik van je houden
En door jou kan ik wel gek worden
En beetje bij beetje
Vergeet ik te leven