EL CIELO
Hard GZ
DE LUCHT
En ik zie zijn gezicht niet meer, maar hij kijkt naar me vanuit de lucht
Mama bellen, bloemen voor opa
Alleen maar dingen die ik niet wil kwamen binnen
Als het niet voor mijn mensen is, waarom wil ik dan het geld?
Jullie die meer van me verwachtten
Het leven voor jullie heb ik nooit begrepen
Altijd op zoek naar iets wat ik hier niet heb
Dat vluchtige dat ze geluk noemen
Niemand weet hoe je je hoofd moet laten stoppen met draaien
Zoals de wereld draait totdat alles voorbij is
Je vult de koelkast terwijl je de steden vult
Met jongens die rappen over nummers die je niet eens meer kent
Ik heb plannen waarin ik niet meer op jou reken
Waarin als ik ga tellen, ik geen vriend tel
Ik tel vampiers, als ik je vertel, als ik je zou vertellen
Jullie zijn allemaal als munten: hoeren met twee gezichten
Zo ver van je familie dat je een nieuwe vormt
Je hebt kinderen, de jaren verstrijken en je leeft je leven
Met Cristian sinds we klein waren en het heeft een hoop gekost
Met het hoofd in de lucht en de voeten aan de kust
De man die weer valt, leert weer lopen
Hij heeft niets te leren als hij niet wil opstaan
De man die weer valt, leert weer lopen
Hij heeft niets te leren als hij niet wil opstaan
En ik zie zijn gezicht niet meer, maar hij kijkt naar me vanuit de lucht
Mama bellen, bloemen voor opa
Alleen maar dingen die ik niet wil kwamen binnen
Als het niet voor mijn mensen is, waarom wil ik dan het geld?
Ik woon niet waar ik de kust zie
Het wordt me gescheiden door heuvels
Ik woon met iemand die me niet kan uitstaan
Maar met mij gaat hij naar bed
Want het is al een tijd geleden dat ik bij mezelf leef
Ik hef het glas op om de mensen die ik heb weer te zien
Aangezien velen er nu niet meer zijn
En degenen die ik geen knuffel geef omdat
Het leven hen halverwege heeft achtergelaten
Toen ik zei dat ik het duidelijk had, nam ik een vlucht
En van nul bouw ik een leven in Vigo
Ver weg van mijn vrienden, van mijn vijanden
Pedro, ik stopte om na te denken
Hoe weinig keren ik stopte om na te denken
Dat ik de slechte gewoonten moest opgeven
De kroegen verlaten en me van het verkeer verwijderen,
Een huis aan de kust kopen en oma bellen
Dankzij het leven dat me nog steeds geeft
Ik zweer te doen wat ik kan zodat ze niet alleen is
Ook al moet ik opgeven wat ik doe en de zalen niet meer betreden
En hoe weinig vrienden tot het groen begint te regenen
Je moet het onder controle houden, want mensen verdwalen
We zijn mensen van staal met een sterke schuilplaats
Maar je moet het onder controle houden, want mensen verdwalen
En ik zie zijn gezicht niet meer, maar hij kijkt naar me vanuit de lucht
Mama bellen, bloemen voor opa
Alleen maar dingen die ik niet wil kwamen binnen
Als het niet voor mijn mensen is, waarom wil ik dan het geld?
