El Camino (part. Killah Man)

[Hard GZ]
Ik ga het veld in, het lijkt wel of ik angst heb
Kijk naar de tribune met een winnaar's gezicht
Jij noemt talent de kracht van wilskracht
Jij eet met een lepel, ik met een vork
Vullen van pleinen met kleren uit de container
En nu wil ik een label, ik wil iets beters
Wat me een notitieboek gaf, nooit een leraar
Ze praten goed over mij, maar ik was een deserteur
Het is heet in deze stad en het regent zuur
Het pollen helpt niet en de hoest wordt steeds erger
Je maakt muziek terwijl je plastic inademt
Ik zou van deze planeet moeten gaan, dat zou me helpen
Praat over verslavingen en hard voor jou
Daarom gebruiken we samen drugs, schat
De tijd die we nog hebben, laten we maar lachen
Ook al is de helft goed en de andere helft zwaar
Ik moet leren van mijn fouten, maar ik vergeet
Net als de goede dingen die we hebben bereikt
Zoals jouw lippen, jouw middagen met mij
Zoals toen ik van jouw tapijt naar jouw deken ging
De navel van mijn wereld, dat heb ik gekozen
En nu wat, wat?, vraag ik me verward af
Ik voel me geen slachtoffer van wat er is gebeurd
Sommigen leven goed, anderen hebben alleen maar slecht geleefd

Mijn stempels zijn niet geërfd, oh
Het zijn de ballen van mijn zweet, niet die van mijn voorouders
Met kapotte zenuwen, oh
Alleen en tegen de hele wereld, ook al heb ik het mis

Mijn stempels zijn niet geërfd, oh
Het zijn de ballen van mijn zweet, niet die van mijn voorouders
Met kapotte zenuwen, oh
Alleen en tegen de hele wereld, ook al heb ik het mis

[Killah Man]
Ze vroegen hoe ik zie
Het positieve zelfs als je moet verliezen
Dat elke grijze dag zijn zonsopgang heeft
Ik blijf hoog vliegen zonder bang te zijn om te vallen
Ik gooi de steen en verstop me nooit
Ik kom boven water, ook al blijf ik de bodem raken
Ik weet wie in slechte tijden zijn schouder biedt
Laat maar komen wat komt, ik ben nergens meer van onder de indruk

Ze vroegen hoe ik zie
Het positieve zelfs als je moet verliezen
Dat elke grijze dag zijn zonsopgang heeft
Ik blijf hoog vliegen zonder bang te zijn om te vallen
Ik gooi de steen en verstop me nooit
Ik kom boven water, ook al blijf ik de bodem raken
Ik weet wie in slechte tijden zijn schouder biedt
Laat maar komen wat komt, ik ben nergens meer van onder de indruk

De realiteit is een chroma, moe van grappen
Ze pronken met de straat en papa betaalt het diploma
Ik ga door mijn buurt, steek de joint aan
Originele connectie Galicië en Barcelona
Niet omdat ik meer ballen heb, weegt de last minder
Ik ben moe van zoveel op mijn schouders
Alles was makkelijker toen ik zijn kont niet wilde
Ik hou van je, maar ik neem afstand om het niet te verknallen
Het leven gaat snel en er zijn zoveel
De beslissingen die zijn genomen en hoeveel mensen
Stonden aan mijn zijde op dagen van film en dekens?
Met zoveel rommel houdt mijn lichaam vol
De tegenslagen, van bad boys en gyales
Van mensen die alleen blij zijn om je te zien lijden
En ik begrijp het niet, ik ga langzaam voor mijn mensen en voel
Dat ik nog zoveel plekken moet zien
En deze keer is de keer dat ik het meest zeker ben dat ik niet slecht wil zijn
Dat de jaren voorbijgaan en nooit meer terugkomen
Ik denk niet meer aan een stap terug

Ze vroegen hoe ik zie
Het positieve zelfs als je moet verliezen
Dat elke grijze dag zijn zonsopgang heeft
Ik blijf hoog vliegen zonder bang te zijn om te vallen
Ik gooi de steen en verstop me nooit
Ik kom boven water, ook al blijf ik de bodem raken
Ik weet wie in slechte tijden zijn schouder biedt
Laat maar komen wat komt, ik ben nergens meer van onder de indruk

Ze vroegen hoe ik zie
Het positieve zelfs als je moet verliezen
Dat elke grijze dag zijn zonsopgang heeft
Ik blijf hoog vliegen zonder bang te zijn om te vallen
Ik gooi de steen en verstop me nooit
Ik kom boven water, ook al blijf ik de bodem raken
Ik weet wie in slechte tijden zijn schouder biedt
Laat maar komen wat komt, ik ben nergens meer van onder de indruk

[Hard GZ]
Mijn stempels zijn niet geërfd, oh
Het zijn de ballen van mijn zweet, niet die van mijn voorouders
Met kapotte zenuwen, oh
Alleen en tegen de hele wereld, ook al heb ik het mis

Mijn stempels zijn niet geërfd, oh
Het zijn de ballen van mijn zweet, niet die van mijn voorouders
Met kapotte zenuwen, oh
Alleen en tegen de hele wereld, ook al heb ik het mis