Cambios

Het is jammer dat mensen niet waarderen
Wat ze nooit hebben bevochten, maar wel hebben
Treurig, om het gezicht van de mensen te zien
Die bedrogen worden en vertrouwen op verbetering

Maar dit land is altijd al blind geweest
Er zal geen Mar Menor zijn en ook geen pensioenen
De immigrant blijft de crimineel
Op het voetbalveld vieren ze hun doelpunten

Boete voor roken en ontspannende wiet
Ik heb niks, verrek, meneer agent
Die de jongeren in het park lastigvalt
Dezelfde nacht dat ze de dakloze in elkaar slaan

De mobiel helpt me niet om te socializen
Maar wel om me meer te haten, het zal te laat zijn
Ik wil een planeet die me vertegenwoordigt
Het is met wie ik reken, niet het geld dat telt

Van het wachten heb ik de hoop koud gekregen
Dat de wereld verandert, maar dit verandert niet
We blijven discussiëren terwijl de ellende voortschrijdt
Geef deze keel-kanker maar meer tabak

De infante is beveiligd, maar jouw dochter niet
Die zal hard brood eten als de economie zakt
Het kost moeite om een bord op tafel te zetten
En er zijn nog steeds die hun partner slaan

Verrek, klootzak, verrek tussen de tralies
Zoals mijn hoofd, op een eeuwige reis
Terwijl ik rijd, kijk ik naar het landschap
Het is treurig, zoals toen je vertrok

21e eeuw, dat is wat we hebben gekregen
Van het beste leven, dat we niet hebben verzorgd
Dat we niet verdienen of waarderen
We laten ons meevoeren en hebben ons neergelegd

Dat is wat ik dacht dat mensen belangrijk vonden
Kunnen ademen in vervuild water
De misleide mensen zijn gefrustreerd
In Barcelona zijn de barricades begonnen

De stenen vliegen, de containers branden
En de pers heeft nooit betere tijden gezien
Jullie zijn de oorzaak van deze haat die ons opvreet
In deze oorlog winnen de televisies

Ik ben de totale eigenaar van mijn vrijheden
Wanneer het moet, oefen ik mijn verplichtingen uit
Ik heb geen natie, ik heb geen kleuren
Ik ben geen dief zoals de Auteursvereniging

En we zijn boven, geniet van de reis
Ik had geen bagage, geen eerste klas
Alleen de arbeidersklasse die ik meebracht
Jullie kunnen me hebben, maar niet mijn boodschap!

Een gezin op straat is een schande
Met zoveel lege woningen van de banken
Overleven van de liefdadigheid
En zich neerbuigen voor Felipe en Juan Carlos

Veranderingen, ik wil alleen veranderingen
Maar dit land is onwetend en achterhaald
Vol egoïsten, precair loon
Van racisme en corruptie bij ambtenaren

Ze nemen de touwtjes van het leven in handen
De planeet lijdt voor jouw bord eten
Je hebt je buik al vol
Dus adem deze rook in en geniet van de vermoeidheid

Steunen dat een onschuldige in de gevangenis zit
Is als steunen dat een schuldige op straat is
Mensen zouden dichterbij moeten komen
Niet elkaar neersteken tussen volken zonder elkaar te kennen

Weer een dag dat ik me futloos opsta
Kapot tussen de kater en de angst
Ik houd mijn hoofd hoog met wat er is gebeurd
En ik probeer bij te dragen omdat ze me dat hebben geleerd

Met de Grondwet vullen ze hun mond
De helft die op hen stemde is al niet meer in leven
In dit land wordt de norm gerespecteerd
In de schaduw blijft een overledene regeren

Denk erover na
(Denk erover na)