Daniel Na Cova Dos Leões

Die bittere smaak van jouw lichaam
Bleef langer op mijn lippen hangen
Van bitter, toen zout, werd het zoet
Zodra jouw sterke, langzame geur

Thuis was in mijn armen
En nog steeds licht, sterk, blind en gespannen
Maakte het duidelijk
Dat het nog steeds veel en weinig was

Ik maak ons geheim het meest oprechte
En daag de dissonante instincten uit
De onzekerheid valt me niet aan als ik faal
En jouw moment wordt mijn instant

En jouw angst om bang te zijn voor de angst
Maakt mijn kracht niet verwarrend
Jouw lichaam is mijn spiegel en ik vaar op jou
En ik weet dat jouw stroom geen richting heeft

Maar net zo zeker als de fout om een motorboot te zijn
En vol te houden met de peddels
Is het kwaad dat het water doet als je verdrinkt
En de reddingsboei is er niet omdat we het niet zien