Há Tempos

Het lijkt op cocaïne, maar het is alleen verdriet, misschien jouw stad
Veel angsten komen voort uit vermoeidheid en eenzaamheid
Onbalans, verspilling
Erfgenamen zijn nu van de deugd die we verloren
Al tijden had ik een droom
Ik herinner het me niet, ik herinner het me niet

Jouw verdriet is zo precies
En vandaag is de dag zo mooi
We zijn al gewend
Aan het feit dat we zelfs dat niet meer hebben

De dromen komen en de dromen gaan
En de rest is imperfect
Je zei dat als jouw stem
Evenveel kracht had
Als de immense pijn die je voelt
Jouw schreeuw zou wakker maken
Niet alleen jouw huis
Maar de hele buurt

En al tijden weten zelfs de heiligen
Niet precies de maat van de slechtheid
En al tijden zijn het de jongeren die ziek worden
En al tijden is de betovering afwezig
En er is roest op de glimlachen
Alleen het toeval strekt de armen uit
Naar wie onderdak en bescherming zoekt

Mijn liefde, discipline is vrijheid
Medemenselijkheid is kracht
Vriendelijkheid hebben is moed hebben
Thuis is er een put
Maar het water is heel schoon